קושיות והערות במסכת מכות

שיעורי הקהילות און אנדערע שיעורי תורה

די אחראים: אחראי, גבאי ביהמד

אוועטאר
קברנה סובניון
שר חמש מאות
תגובות: 729
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך מאי 20, 2015 10:38 am
לאקאציע: אין וויין גארטן

קושיות והערות במסכת מכות

תגובהדורך קברנה סובניון » פרייטאג יולי 24, 2015 12:32 am

(אויב איז דא א אשכול פאר סתם שאלות אויף ש"ס ביטע אריינפלעכטן)
ס'מיר שווער געווארן א אויף די גמ' וואס כ'האב געלערענט במסכת מכות אויב איינער ווייסט א פשט ביטע ענטפערן
להגדיל תורה ולהאדירה

מכות דף ה' ע"א

איז אזוי, די הלכה איז אז עדים זוממין ביי געלט צוטיילט מען די סכום צווישן די עדות משא"כ ווען זיי ווערן מחויב מלקות געט מען פאר ביידע גאנצע 39 שלעק, אזוי שטייט אין די משנה, פרעגט די גמ' מנה"מ, אביי ענטפערט מ'לערנט ארויס פון פסוקים, רבא ענטפערט 'בעינן כאשר זמם לעשות וליכא', פרעגט די גמ' 'אי הכי ממון נמי'? ותירץ 'ממון מצטרף מלקות לא מצטרף'.
פירש"י, כאשר זמם. שיקבל הנידון מלקות שלימה: ממון מצטרף. והרי קיבל מה שרצו להפסידו בין כולם:

פשט אין 'בעינן כאשר זמם' איז לכאו' אז זיי האבן געוואלט אז ער זאל באקומען 39, ער זאל האבן די צער פון גאנצע מלקות, מוזן זיי צוריק באקומען די גאנצע צער וואס זיי האבן געוואלט אים אנשמירן, און פארשטייצעך אז 20 שלעק איז נישט אזא צער ווי 39.

אבער וואס איז די תירוץ פון 'ממון מצטרף' סדאך שייך די זעלבע סברא אז זיי האבן געוואלט פון אים ארויסשלעפן כך וכך, נו פארוועזשע באצאלן נאר האלב? איז א האלב מיליאן די זעלבע סך וואו א גאנצע מיליאן?

כ'האב פרובירט אביסל צו קוקן דא און דארט אבער כבין נישט ארויסגעקומען קלאר
ווייסט איינער פשט?
לעצט פאראכטן דורך קברנה סובניון אום דאנארשטאג יולי 30, 2015 10:15 am, מאל פאראכטן געווארן 1 סך הכל.

אוועטאר
האנטעך
שר חמישים ומאתים
תגובות: 336
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך פאברואר 04, 2015 12:12 pm

תגובהדורך האנטעך » פרייטאג יולי 24, 2015 11:34 am

פון ריטב"א אויפן פלאץ זעהט מיר אויס אז די פשט איז אז עס איז נישט א דין אויף יעדעם פון די עדים צו האבען די צער וואס זיי האבן געוואלט מחייב זיין, נאר עס דארף באופן כללי צוריק געצאלט ווערן פאר די עדות די שטראף.
יעצט ביי ממון וואס איז זיך מצטרף ביידעם געלט, ווען עס קומט אן צו דעם נידון, איז דא א וועג צו מעסטען דעם שטראף אפילו נישט לויט די צער פון דעם נידון, נאר לויט די געלט וואס דער נידון באקומט צוריק. משא"כ ביי מלקות, ווי עס איז נישט דא די פלאץ, ווי עס איז זיך מצטרף די צוויי צוואנציג עס זאל ווערן פערציג, ממילא קוקט מען יא לויט די צער פון דעם נידון, און אויב אזוי דארפן ביידע פילען די צער פון פערציג.

אדער קען זיין פשוט אז היות דער נידון באקומט די גאנצע געלט איז מער נישט שייך צו מחייב זיין נאך געלט, משא"כ דארט ווי עס קומט נישט אן צום נידון, נאר עס רעכענט זיך לויט די עדים אליינס דארט דארף יעדער כאפן די גאנצע פערציג וכ"ה בשער"י ש"ז פ"א.

אוועטאר
קברנה סובניון
שר חמש מאות
תגובות: 729
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך מאי 20, 2015 10:38 am
לאקאציע: אין וויין גארטן

תגובהדורך קברנה סובניון » פרייטאג יולי 24, 2015 4:29 pm

פיין זייער גוט, אבער לויט ביידע תירוצים איז די תירוץ פון רבא נישט איין יסוד, פון די גמ' אבער זעט עפעס אויס אז ס'איז איין יסוד.
(אגב כ'האב געלערענט די ריטב"א און נישט אזוי פארשטאנען, לכאו' איז יא דא א דיו פון 'ועשית לו כאשר זמם')

דל גאה
שר חמישים ומאתים
תגובות: 402
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג פאברואר 05, 2015 3:05 pm

תגובהדורך דל גאה » זונטאג יולי 26, 2015 2:12 pm

דאס איז א גמרא שכבר נשתברו הרבה קולומות
דער גליון קול התאחדותינו האט געהאט זייער א שיינע שמועס דערוועגן , וועלמיר פרובירן צוזוכן אין צוברענגן

------;;


פרובירט צו זוכן אבער נישט געטראפן , זיי צונמען דברי הריטבא וכל המסעתף פה
לעצט פאראכטן דורך דל גאה אום מיטוואך יולי 29, 2015 1:07 pm, פאראכטן געווארן 2 מאל סך הכל.
דל נעם אוועק (כמו דל עשתרות קרנים) גאה דאס גאווה ... אויף דעים ברויך מען ארבעטן

אוועטאר
האנטעך
שר חמישים ומאתים
תגובות: 336
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך פאברואר 04, 2015 12:12 pm

תגובהדורך האנטעך » זונטאג יולי 26, 2015 11:08 pm

קברנה סובניון האט געשריבן:פיין זייער גוט, אבער לויט ביידע תירוצים איז די תירוץ פון רבא נישט איין יסוד, פון די גמ' אבער זעט עפעס אויס אז ס'איז איין יסוד.
(אגב כ'האב געלערענט די ריטב"א און נישט אזוי פארשטאנען, לכאו' איז יא דא א דיו פון 'ועשית לו כאשר זמם')

פארוואס איז עס נישט איין יסוד?
די גמרא זאגט אז די סיבה פארוואס ביידע כאפן 39 איז וועגן כאשר זמם, ווייל ביידע דארפען אריין כאפן די זעלבע צער. פרעגט די גמרא א"ה ממון נמי, אויף דעם ענטפערט די גמרא, לויט די ערשטע פשט. אז ממון וויבאלד עס איז זיך מצטרף איז דא נאך א וועג וויאזוי צו מקיים זיין דעם כאשר זמם נעמליך דורך מעסטען די געלט וואס קומט אן צו דעם נידון'ס האנט.
און לויט די צווייטע פשט ענטפערט די גמרא, אז אה"נ בעצם איז עס נישט כאשר זמם, אבער וואס זאל מען טאן אז מ'קען נישט צוריק געבן פאר דעם מענטש דאפעלט, וואס דאן אפילו מצד די עדים וועט עס זיין כאשר זמם, אבער מצד דעם בעל דין וועט עס נישט זיין כאשר זמם, ווייל ער וועט באקומען דאפעלט, פון וואס זיי האבן אים געוואלט מחייב זיין.

וויאזוי האסטו געלערנט דעם ריטב"א?

הבוחר בטוב
שר חמש מאות
תגובות: 519
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג מאי 12, 2015 3:31 pm

תגובהדורך הבוחר בטוב » מאנטאג יולי 27, 2015 9:37 am

די ריטב"א דארף מען פארשטיין, אויף די עצם גמ' קען מען זאגן אז ווייניגער ווי 39 איז קיין מלקות נישט נאר סתם קלעפ, איז ממילא נישט שייך קיין צירוף, משא"כ ממון, קומט אויס ממון מצטרף מלקות לא מצטרף איז נישט נאר אז די האסט נישט קיין הכי תמצא ווי עס מצרף צו זיין, נאר במהותו איז זיך עס נישט מצטרף, וז"ל המאירי אבל אם העידו שהוא חייב מלקות והוזמו כאו"א סופג את הארבעים "שאין מלקות לחצאין"

הבוחר בטוב
שר חמש מאות
תגובות: 519
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג מאי 12, 2015 3:31 pm

תגובהדורך הבוחר בטוב » מאנטאג יולי 27, 2015 9:44 am

פון די מאירי איז נישט קיין ראיה ווייל ער מיינט לכאורה אביי

אוועטאר
קברנה סובניון
שר חמש מאות
תגובות: 729
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך מאי 20, 2015 10:38 am
לאקאציע: אין וויין גארטן

תגובהדורך קברנה סובניון » דינסטאג יולי 28, 2015 3:05 am

הבוחר בטוב האט געשריבן:פון די מאירי איז נישט קיין ראיה ווייל ער מיינט לכאורה אביי

אבער די יסוד איז אמת און מיט דעם איז טאקע זייער גוט פארענטפערט די גמ'
אז איה"נ מ'דארף עס צוטיילן נאר צוטיילטע מלקות איז קיין מלקות...
(מ'ברויך נאר צו פארשטיין דעם ועשיתם 'לו')

אוועטאר
קברנה סובניון
שר חמש מאות
תגובות: 729
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך מאי 20, 2015 10:38 am
לאקאציע: אין וויין גארטן

תגובהדורך קברנה סובניון » דינסטאג יולי 28, 2015 3:10 am

די ריטב"א זאגט ווייניג ווערטער במילא קען מען אריינלערנען וויזוי מ'וויל
וז"ל הריטב"א:
ממון מצטרף. פי' מצטרף בידו של זה שהיו מחייבין מיהת,
אבל במלקות שאין הנענש הראשון מקבל כלום אינו
מצטרף ביד הזוממין

הבוחר בטוב
שר חמש מאות
תגובות: 519
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג מאי 12, 2015 3:31 pm

תגובהדורך הבוחר בטוב » מיטוואך יולי 29, 2015 10:12 am

קברנה סובניון האט געשריבן:
הבוחר בטוב האט געשריבן:פון די מאירי איז נישט קיין ראיה ווייל ער מיינט לכאורה אביי

אבער די יסוד איז אמת און מיט דעם איז טאקע זייער גוט פארענטפערט די גמ'
אז איה"נ מ'דארף עס צוטיילן נאר צוטיילטע מלקות איז קיין מלקות...
(מ'ברויך נאר צו פארשטיין דעם ועשיתם 'לו')

ס'איז נישט פשוט ווייל ס'איז דא א דין ביי מלקות אז מ'שאצט אפ וויפול מען קען פארנעמען און אזויפיל געט מען, זעט מען דאך אז ס'איז יא דא א דין מלקות ווייניגער ווי 39, נאר ס'קען נאך אלטס זיין אז וויפול ער קען פארנעמען איז ווייניגער פון דעם נישט קיין מלקות נאר קלעפ, והא ראיה פון אביי וואס האט א לימוד אין מלקות לחצאין, לכאורה ס'איז דאך יא דא א דין פון אומדין אותו און מ'געט ווייניגער כנ"ל, אלא מאי ווייניגער וויפול ער קען פארנעמען הייסט שוין לחצאין, ואין מלקות לחצאין.

דל גאה
שר חמישים ומאתים
תגובות: 402
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג פאברואר 05, 2015 3:05 pm

תגובהדורך דל גאה » מיטוואך יולי 29, 2015 1:01 pm

א שיינע פראקטישע מהלך לויט די בית הלוי על התורה

תנן משלשין בממון ואין משלשין במכות כיצד העידוהו שחייב מאתים זוז ונמצאו זוממין משלשין ביניהם. אבל אם העידוהו שחייב מלקות ארבעים ונמצאו זוממין כל אחד מהם לוקה ארבעים ומפרש שם רבא הטעם משום דבעינן כאשר זמם לעשות לאחיו ופריך א"ה ממון נמי ומשני ממון מצטרף מלקות לא מצטרף.
וכבר שמעתי לאחד מגדולי החכמים שנדחק להבין החילוק שביניהם בסברא.
ובאמת החילוק פשוט דבממון מאה זוזים הם ממש החצי מן מאתים וכשמשלמין ביחד הוא ממש כאשר זמם דב' פעמים מנה הם מאתים.
אבל מלקות ההכאה השניה מכאבת יותר הרבה מן הראשונה וכן השלישית קשה הרבה יותר משתים הראשונות וכן כולם יען כי באים על בשר המוכה ונכאב כבר מן הראשונות והכאה אחת איננה החצי מן שתי הכאות דהשניה היא כפלי כפלים מן הראשונה, וכיון דהעדים רצו לחייבו בשקר ל"ט מלקות לא מהני מה שילקו זה החצי מן ל"ט וזה החצי דבשני חצאים אינו מגיע להיסורים כפי אשר הם ביחיד ואי אפשר לטעום הכאב מן המכה האחרונה השלשים ותשיעית אם לא ילקוהו מקודם כל הראשונות.
דל נעם אוועק (כמו דל עשתרות קרנים) גאה דאס גאווה ... אויף דעים ברויך מען ארבעטן

אוועטאר
קברנה סובניון
שר חמש מאות
תגובות: 729
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך מאי 20, 2015 10:38 am
לאקאציע: אין וויין גארטן

תגובהדורך קברנה סובניון » מיטוואך יולי 29, 2015 5:47 pm

דל גאה האט געשריבן:א שיינע פראקטישע מהלך לויט די בית הלוי על התורה

תנן משלשין בממון ואין משלשין במכות כיצד העידוהו שחייב מאתים זוז ונמצאו זוממין משלשין ביניהם. אבל אם העידוהו שחייב מלקות ארבעים ונמצאו זוממין כל אחד מהם לוקה ארבעים ומפרש שם רבא הטעם משום דבעינן כאשר זמם לעשות לאחיו ופריך א"ה ממון נמי ומשני ממון מצטרף מלקות לא מצטרף.
וכבר שמעתי לאחד מגדולי החכמים שנדחק להבין החילוק שביניהם בסברא.
ובאמת החילוק פשוט דבממון מאה זוזים הם ממש החצי מן מאתים וכשמשלמין ביחד הוא ממש כאשר זמם דב' פעמים מנה הם מאתים.
אבל מלקות ההכאה השניה מכאבת יותר הרבה מן הראשונה וכן השלישית קשה הרבה יותר משתים הראשונות וכן כולם יען כי באים על בשר המוכה ונכאב כבר מן הראשונות והכאה אחת איננה החצי מן שתי הכאות דהשניה היא כפלי כפלים מן הראשונה, וכיון דהעדים רצו לחייבו בשקר ל"ט מלקות לא מהני מה שילקו זה החצי מן ל"ט וזה החצי דבשני חצאים אינו מגיע להיסורים כפי אשר הם ביחיד ואי אפשר לטעום הכאב מן המכה האחרונה השלשים ותשיעית אם לא ילקוהו מקודם כל הראשונות.

קברנה סובניון האט געשריבן:אבער וואס איז די תירוץ פון 'ממון מצטרף' סדאך שייך די זעלבע סברא אז זיי האבן געוואלט פון אים ארויסשלעפן כך וכך, נו פארוועזשע באצאלן נאר האלב? איז א האלב מיליאן די זעלבע סך וואו א גאנצע מיליאן?

איין דאלער איז סאך שווערער צו געבן נאך פיפציג וואו נאך גארנישט

דל גאה
שר חמישים ומאתים
תגובות: 402
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג פאברואר 05, 2015 3:05 pm

תגובהדורך דל גאה » מיטוואך יולי 29, 2015 6:15 pm

באט למעשה איז דא מקיום געווארן די דין כאשר זמם ,משאכ ביי מלקות איז נישט דא קיין וועג אז די דין כאשר זמם זאל מקיום ווערן נאר אז יעדער באקומט עקסטער מלקות
דהיינו מהאט אים געוואלט שאדן מאכן א מיליון דאלער ,אבער למעשה איז דעי חסרון ממון נשלם געווארן , איי למעשה דארפן דעי עדים נאר צאלן א האלבע מיליון -וואס וויאזו דו זאגסט- האבן זיי געוואלט עז זאל באצאלן נאך א מיליון וואס דאס איז סאך שווערער נאך די ערשטע האלב, אבער וויבאלד למעשה צוזאמען קענען דעי צוויי מאכן אן השלמה דהיינו אז דעי אום באקוועמליכקייט וואס זיי האבן געוואלט פאר אים מאכן האט ער צירוקבאקומען
משאכ ביי מלקות -לויט וואו די בית הלווי איז מסביר- איז נישט דא קיין וועג אז סזאל ווערן נשלם די חסרון וואס זיי האבן געוואלט מאכן פארן נידון נאר אז יעדער איינער כאפט אליין 40 מלקות
לאז וויסן צו דו פארשטייסט
דל נעם אוועק (כמו דל עשתרות קרנים) גאה דאס גאווה ... אויף דעים ברויך מען ארבעטן

אוועטאר
קברנה סובניון
שר חמש מאות
תגובות: 729
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך מאי 20, 2015 10:38 am
לאקאציע: אין וויין גארטן

תגובהדורך קברנה סובניון » מיטוואך יולי 29, 2015 6:20 pm

זאג אין איין ווארט
פארוואס פעטש מיזן זיי יא באקומען די גאנצע צער, און ביי געלט נישט?
פ"וו האלב געלט הייסט כאשר זמם אין האלב פעטש נישט?
פונעם עדים שטאנדפונקט...

דל גאה
שר חמישים ומאתים
תגובות: 402
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג פאברואר 05, 2015 3:05 pm

תגובהדורך דל גאה » מיטוואך יולי 29, 2015 6:40 pm

קברנה סובניון האט געשריבן:זאג אין איין ווארט
פארוואס פעטש מיזן זיי יא באקומען די גאנצע צער, און ביי געלט נישט?
פ"וו האלב געלט הייסט כאשר זמם אין האלב פעטש נישט?
פונעם עדים שטאנדפונקט...

ווער זאגט אז די דין כאשר זמם איז אויף די עדים שטאנדפונקט?? דא ליגט באגראבן די יסוד צו פארשטיין דעי גמרא
די דין פון כאשר זמם איז נישט דווקא אויף די עדים , סאיז א דין אין די זאך וואס וואלט געדארפט געשען אויף די נידון , וואס דעיס דארף צירוק באצאלט ווערן ,יעצט איז אזוי , ביי געלט וואס סגייט צירוק באצאלט ווערן פאר די נידון זיין שאדן וואס ער וואלט וועין געהאט אין אפילו דעי שווערעקייט פון די צווייטע האלב מיליון וואס איז שווערער נאך די ערשטע האלב גייט ער אויך צירוקבאקומען ,איז אפילו די עדים גייען נישט האבן דעי שווערעקייט איז דא מקיום געווארן די דין כאשר זמם משאכ ביי מלקות דעי שווערעקייט פון האבן פערציג מלקות גייט קיינער נישט האבן ,סגייט נישט מקיום ווער דא כאשר זמם
פארשטאנטא? יו איך בעטיך פליז פארשטיי ..... :grin:
דל נעם אוועק (כמו דל עשתרות קרנים) גאה דאס גאווה ... אויף דעים ברויך מען ארבעטן

ניק נקי
שר מאה
תגובות: 117
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מארטש 26, 2015 11:23 pm
לאקאציע: ביי קריעת ים סוף

תגובהדורך ניק נקי » דאנארשטאג יולי 30, 2015 12:44 am

קברנה סובניון האט געשריבן:זאג אין איין ווארט
פארוואס פעטש מיזן זיי יא באקומען די גאנצע צער, און ביי געלט נישט?
פ"וו האלב געלט הייסט כאשר זמם אין האלב פעטש נישט?
פונעם עדים שטאנדפונקט...

שוין יארן וואס כ'פלאג מיך איבער די קשיא.
און נאכמער אז מ'טראכט אריין זעהט מען אז די פשוטע טייטש פון כאשר זמם מיינט "טוהן מיט די עדים וואס זיי האבן געוואלד שאדן מאכן /אפטוהן פארן נידון" אזוי ווי מ'טוט טאקע ביי מלקות,
און אזוי וואלט ווען לכאורה אויך געדארפט זיין ביי ממון אז די עיקר זאל זיין אז די אויסגעשפילטע עדים זאלן שאדן האבן (די גאנצע געלט ) "כאשר זמם" פאר יענעם חשובע'ן משולח.
סא איך פארשטיי אז די גאנצע געבן דאס געלט פארן נידון אז פשוט א טפל, טא פארוועם דען זאל מען עס געבן?! אבער אוודאי איז די עיקר אז זיי זאלן שאדן האבן..
ממילא הקושיא במקומה עומדת

ניק נקי
שר מאה
תגובות: 117
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מארטש 26, 2015 11:23 pm
לאקאציע: ביי קריעת ים סוף

תגובהדורך ניק נקי » דאנארשטאג יולי 30, 2015 12:48 am

און אויב ווילטעטס זאגן אז ס'איז נאך א פשט אויף כאשר זמם דארפט עטס עס קודם גוט אריינטייטשן אין פסוק, און נאכדעם הערשט העמער קער נעמען פארוואס טאקע מ'זאגט ביי מלקות איין פשט און ביי ממון א צווייטע.

אוועטאר
קברנה סובניון
שר חמש מאות
תגובות: 729
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך מאי 20, 2015 10:38 am
לאקאציע: אין וויין גארטן

תגובהדורך קברנה סובניון » דאנארשטאג יולי 30, 2015 7:39 am

דל גאה האט געשריבן:
קברנה סובניון האט געשריבן:זאג אין איין ווארט
פארוואס פעטש מיזן זיי יא באקומען די גאנצע צער, און ביי געלט נישט?
פ"וו האלב געלט הייסט כאשר זמם אין האלב פעטש נישט?
פונעם עדים שטאנדפונקט...

ווער זאגט אז די דין כאשר זמם איז אויף די עדים שטאנדפונקט?? דא ליגט באגראבן די יסוד צו פארשטיין דעי גמרא
די דין פון כאשר זמם איז נישט דווקא אויף די עדים , סאיז א דין אין די זאך וואס וואלט געדארפט געשען אויף די נידון , וואס דעיס דארף צירוק באצאלט ווערן ,יעצט איז אזוי , ביי געלט וואס סגייט צירוק באצאלט ווערן פאר די נידון זיין שאדן וואס ער וואלט וועין געהאט אין אפילו דעי שווערעקייט פון די צווייטע האלב מיליון וואס איז שווערער נאך די ערשטע האלב גייט ער אויך צירוקבאקומען ,איז אפילו די עדים גייען נישט האבן דעי שווערעקייט איז דא מקיום געווארן די דין כאשר זמם משאכ ביי מלקות דעי שווערעקייט פון האבן פערציג מלקות גייט קיינער נישט האבן ,סגייט נישט מקיום ווער דא כאשר זמם
פארשטאנטא? יו איך בעטיך פליז פארשטיי ..... :grin:

קודם דאנקע שיין פאר דיין שמייכעלע צום סוף... ס'געט אסאך צו צום ריתחא דאורייתא :lol:
דל גאה האט געשריבן:ווער זאגט אז די דין כאשר זמם איז אויף די עדים שטאנדפונקט?? דא ליגט באגראבן די יסוד צו פארשטיין דעי גמרא

יעצט רעדסטו צו דער זאך, די שאלה איז נאר אויב ס'איז אמת
אבעד יא, יו גאט איט, דעס איז די פוינט פון די שוועריגקייט און אויב איז וויזוי דו זאגסט איז עס פיין מובן, ברויך מען נאר האבן א ראי' צו דיינע רייד ווייל לכאו' איז פשוט נישט אזוי פשט עיין בדברי ניק נקי
ניק נקי האט געשריבן:שוין יארן וואס כ'פלאג מיך איבער די קשיא.
און נאכמער אז מ'טראכט אריין זעהט מען אז די פשוטע טייטש פון כאשר זמם מיינט "טוהן מיט די עדים וואס זיי האבן געוואלד שאדן מאכן /אפטוהן פארן נידון" אזוי ווי מ'טוט טאקע ביי מלקות,
און אזוי וואלט ווען לכאורה אויך געדארפט זיין ביי ממון אז די עיקר זאל זיין אז די אויסגעשפילטע עדים זאלן שאדן האבן (די גאנצע געלט ) "כאשר זמם" פאר יענעם חשובע'ן משולח.
סא איך פארשטיי אז די גאנצע געבן דאס געלט פארן נידון אז פשוט א טפל, טא פארוועם דען זאל מען עס געבן?! אבער אוודאי איז די עיקר אז זיי זאלן שאדן האבן..
ממילא הקושיא במקומה עומדת

אוועטאר
קברנה סובניון
שר חמש מאות
תגובות: 729
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך מאי 20, 2015 10:38 am
לאקאציע: אין וויין גארטן

תגובהדורך קברנה סובניון » דאנארשטאג יולי 30, 2015 7:48 am

מכות דף ז ע"א

במתני' סנהדרין ההורגת א' בשבוע (שמיטה) נקרא חובלנית, ר' אליעזר בן עזרי' אומר א' לשבעים שנה.
ובגמ' איבעיא בדברי ראב"ע אי א' לשבעים נקרא חובלנית, אי א' לשבעים אורח ארעא הוא ויותר מכן נקרא חובלנית. והעלהו בתיקו
ולכאו' בלשון המתני' מבואר להדיא דא' לשבעים נקרא חובלנית, מה הצד לומר דזו אורח ארעא?

ניק נקי
שר מאה
תגובות: 117
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מארטש 26, 2015 11:23 pm
לאקאציע: ביי קריעת ים סוף

תגובהדורך ניק נקי » דאנארשטאג יולי 30, 2015 9:13 am

קברנה סובניון האט געשריבן:
מכות דף ז ע"א

במתני' סנהדרין ההורגת א' בשבוע (שמיטה) נקרא חובלנית, ר' אליעזר בן עזרי' אומר א' לשבעים שנה.
ובגמ' איבעיא בדברי ראב"ע אי א' לשבעים נקרא חובלנית, אי א' לשבעים אורח ארעא הוא ויותר מכן נקרא חובלנית. והעלהו בתיקו
ולכאו' בלשון המתני' מבואר להדיא דא' לשבעים נקרא חובלנית, מה הצד לומר דזו אורח ארעא?


כ'האב געקלערט צו זאגן אזוי,
תנא קמא זאגט אחד בשבוע נקרא חובלנית, זאגט אויף דעם ראב"ע וואס יא (כאילו וואס דען איז נארמאל) אחד לשבעים שנה..
אבער דעמאלטס ווערט שווער אז די חילוק איז צו גרויס און וואס וועט זיין צווישן שבוע און שבעים? וד"ל

אוועטאר
קברנה סובניון
שר חמש מאות
תגובות: 729
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך מאי 20, 2015 10:38 am
לאקאציע: אין וויין גארטן

תגובהדורך קברנה סובניון » דאנארשטאג יולי 30, 2015 9:16 am

לכאו' איז פשט ווי דו זאגסט...
כ'מיין צו זאגן כ'זע נישט קיין אנדערע אויסוועג

ניק נקי
שר מאה
תגובות: 117
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מארטש 26, 2015 11:23 pm
לאקאציע: ביי קריעת ים סוף

תגובהדורך ניק נקי » דאנארשטאג יולי 30, 2015 9:20 am

קברנה סובניון האט געשריבן:לכאו' איז פשט ווי דו זאגסט...
כ'מיין צו זאגן כ'זע נישט קיין אנדערע אויסוועג

אבער תנא קמא וועט לכאורה מוזן האלטן אז אחד בשני שבועים איז שוין נארמאל משא"כ ראב"ע.

אוועטאר
קברנה סובניון
שר חמש מאות
תגובות: 729
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך מאי 20, 2015 10:38 am
לאקאציע: אין וויין גארטן

תגובהדורך קברנה סובניון » דאנארשטאג יולי 30, 2015 9:22 am

מיינסט צו זאגן אז סוועט נאך אלץ זיין א חילוק להלכה צווישן ת"ק און ראב"ע,
פיין

ניק נקי
שר מאה
תגובות: 117
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מארטש 26, 2015 11:23 pm
לאקאציע: ביי קריעת ים סוף

תגובהדורך ניק נקי » דאנארשטאג יולי 30, 2015 9:23 am

קברנה סובניון האט געשריבן:מיינסט צו זאגן אז סוועט נאך אלץ זיין א חילוק להלכה צווישן ת"ק און ראב"ע,
פיין

גאט איט ;l;p-

הבוחר בטוב
שר חמש מאות
תגובות: 519
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג מאי 12, 2015 3:31 pm

תגובהדורך הבוחר בטוב » דאנארשטאג יולי 30, 2015 10:09 am

ניק נקי האט געשריבן:
קברנה סובניון האט געשריבן:זאג אין איין ווארט
פארוואס פעטש מיזן זיי יא באקומען די גאנצע צער, און ביי געלט נישט?
פ"וו האלב געלט הייסט כאשר זמם אין האלב פעטש נישט?
פונעם עדים שטאנדפונקט...

שוין יארן וואס כ'פלאג מיך איבער די קשיא.
און נאכמער אז מ'טראכט אריין זעהט מען אז די פשוטע טייטש פון כאשר זמם מיינט "טוהן מיט די עדים וואס זיי האבן געוואלד שאדן מאכן /אפטוהן פארן נידון" אזוי ווי מ'טוט טאקע ביי מלקות,
און אזוי וואלט ווען לכאורה אויך געדארפט זיין ביי ממון אז די עיקר זאל זיין אז די אויסגעשפילטע עדים זאלן שאדן האבן (די גאנצע געלט ) "כאשר זמם" פאר יענעם חשובע'ן משולח.
סא איך פארשטיי אז די גאנצע געבן דאס געלט פארן נידון אז פשוט א טפל, טא פארוועם דען זאל מען עס געבן?! אבער אוודאי איז די עיקר אז זיי זאלן שאדן האבן..
ממילא הקושיא במקומה עומדת

ס'איז קלאר אז כשר זמם האט מיט די עדים נישט מיט'ן נידון, דער יראים(סי'רמג) קלערט ווער זאגט די געלט גייט בכלל פארן נידון, דער עיקר איז מען נעמט עס אוועק פון די עדים.


צוריק צו “שיעורי הקהילות”

ווער איז אונליין

באנוצערס וואס דרייען זיך איצט דא: נישטא קיין איינגעשריבענע באנוצערס און איין גאסט